De tijd vliegt

Ondertussen is het alweer 2 weken geleden dat ik nog iets van me liet horen, maar het is hier behoorlijk druk geweest.. Ik neem even m'n agenda erbij om te zien wat ik allemaal uitgestoken heb :).

De eerste week van mei had ik eerst en vooral m'n eindevaluatie op stage, spannend spannend :). Er waren wat gezonde zenuwen, maar ik dacht dat ze me wel niet zouden afbreken tot op de grond en zo.. Wat dus ook niet gebeurde, 't was allemaal zeer goed. Toen Tarja en Seija (mijn stagebegeleidsters in Saksala) m'n zelfevaluatie lazen, zeiden ze dat ze op dezelfde dingen waren gekomen. Tommi (stagebegeleider van school) kwam af en toe met lastige vragen af, nu ja, dat is op elke eindevaluatie wel hetzelfde :).
Ik deed ook nog een paar interviews voor m'n scriptie die week, ondertussen ben ik erin geslaagd om eindelijk iemand van vocationa l school en social services vast te krijgen ook, om te interviewen in de week die komt. Daarna zou ik normaal alle info moeten hebben...
Verder waren er nog de voorbereidingen voor het camp van vorige week. Onze foodgroup moest boodschappen doen, hoeveelheden inschatten, een prijsberaming maken, blablabla... Nogmaals het bewijs meegemaakt van hoe traag ze hier werken soms :).
Vrijdag na de laatste camp course vlug vlug samen met Mara gestopt in Carlsson (supermarkt in centrum) om food in te slaan voor ons weekend in de summercottage van Sami's ouders. Dan snel naar huis, boel bijeenscharten en weg waren we! Na een dik uur rijden (eerst drie kwartier op gewone banen, daarna over niet verharde wegjes door het bos) kwamen we aan.. Ik zou het omschrijven als: aan het eind van de wereld ligt een gi-gan-tisch meer en aan de rand van dat meer ligt de cottage. Echt verschrikkelijk adembenemend schoon en stil en echt gewoon letterlijk the middle of nowhere... Sami's ouders en hun honden (ja, ze waren wild en ja, ik was bang :), maar Klaudia gelukkig ook) stonden ons op te wachten. Nadat ze getoond hadden hoe alles ineen zat hadden we het rijk voor ons alleen.. We begonnen eten klaar te maken, 't is te zeggen, eten: sausages, pizza, puree en zuurkool :). Later op de avond stak Sami het vuur in de sauna aan. De elektrische sauna's in de civilised world zijn niks in vergelijking met een houtgestookte :): 120 graden, jawel :)! De sauna stond letterlijk aan de rand van het meer, dus we liepen recht het ijs-ijs-ijskoude water in bij oververhitting :). De zaterdag was een kalm dagje wegens regenweer: lezen, spelletjes spelen, een bezoekje aan de local pub waar we gigantisch aangegaapt werden door het vaste cafépubliek. "Now they have something to talk about for the next two years" zei Sami :). 's Avonds uiteraard weer sauna.. Zondagmorgen/middag verbaasde ik mezelf door 2 sausages en puree naar binnen te werken als ontbijt :D. Tegen de avond waren we terug in Mikkeli, Mara en ik klaar om de laundryroom te bestormen, zodat we genoeg kleren hadden die camp-proof waren voor de volgende dag..

Maandagochtend begon dan met de laatste zaken te zoeken voor het camp en een lange walk naar de Paukkula campus mét heavy backpacks. Na het versleuren van eten en andere zaken kwam de bus aan en vertrokken we richting forest, terug the middle of nowhere, waar we tot vrijdag zouden blijven. Het werden zaaaalige dagen: schoon en behoorlijk warm weer, tenten, kamina's (tentkachels zeg maar), koken op trangia's (campingvuurtjes), dagelijkse kanotocht met Mara op een prachtig meer,... De maandag werden de tenten eerst en vooral opgezet en de verschillende kampen ingericht. Uiteraard was er weer een probleem met mijn tentgroep, want het terrein dat voor ons voorzien was, was blijkbaar al ingenomen door een andere tentgroep blablabla. Uiteindelijk zetten we onze tent 5 meter verder op en vormden we samen met groep 2 (ook wel Huffelpuffel genaamd) een community voor de rest van de week. De eerste opdracht voor de foodgroup kwam er ook aan: iedereen van omelet voorzien. In het begin van het kampterrein stond er een 'kota', een houten huisje met een vuurplaats in het midden. Daar bakten we op een ijzeren staketsel (ik weet nt hoe ik het anders moet zeggen), een gigantische omelet en stoofden we tegelijkertijd zelf ook mee :). Er werd hout gespleten met de bijl voor ons communityvuur en de kamina, verder leek er niet zoveel te doen en ik kwam er pissig van, dus ging ik op zoek naar een jobje. Samen met 2 andere meisjes stond ik in voor de vlaggenstok, want jawel, elke morgen werd de Finse vlag gehesen :)! Na het avondeten, wat in onze community een ware chaos was, was er een improvisatiespel door camp 1.
Dinsdagochtend stond er first aid op het programma, even opfrissen van de ehbo kennis die toch wel behoorlijk ver zat :). Na de middag gingen we wandelen rond het meer en was er wat natuurkennis die verspreid werd, grotendeels in het Fins spijtig genoeg..
Woensdag stond er voor mijn kamp eerst een vlaggenroof spel op het programma (te vergelijken met stratego zonder kaartjes), maar Mara en ik sneakten weg om weer te gaan varen.. In ons land kunnen we nog mega veel vlaggenspel spelen, kanovaren op een giant prachtig lake is iets anders :). Na de middag was er rotsafdaling met touwen en al, ik denk dat ze dat rappel noemen ofzo :). Ik verplichtte mezelf ertoe m'n hoogtevrees te overwinnen, wat uiteraard wel gepaard ging met de nodige schreeuwtjes af en toe.. Maar ik heb het overleefd en was achteraf ook wel zeer content. Na het weer zeer vroege avondeten (koken en eten tussen 16 en 17u, ik bleef het toch vreemd vinden de hele week) was het tijd om knopen te leren leggen…
Donderdag waren er de olympische spelen: vogelpiek, bottengooien (mijn worp belandde uiteraard weer naast het weggetje in de enige diepe plas water die er te bespeuren viel), zoektocht, quiz (met enkel Finse vragen, zeer interessant voor niet Fins sprekenden) ,… Nadien werd er al wat opgekuist: terrein opruimen, trangia’s schoonschuren,… Er kwam een onweer aanzetten, waardoor we niet in onze tenten konden, wegens niet veilig met de uitstekende schoorsteen. Nu, het was geen ramp, want ik ben nog nooit een kamp elke avond zo vroeg gaan slapen. Om 23u moest het stil zijn in het bos en ging iedereen automatisch richting tent.
Als ik nu naar m’n linkerhand kijk, zijn er twee brandwonden te bewonderen wegens m’n gesukkel met de kamina (tentkachel). Ik had de toffe shiften: maandag van 3u30 tot 4u20, dinsdag van 6u tot 7u (waarna je niet meer kunt slapen, want je moet eruit om 8u), woensdag van 2 tot 3. Donderdagavond besloten we gelukkig om geen vuur te maken de hele nacht door omdat het zo warm was. Ik heb ook nog nooit tijdens een kamp zo warm gehad ’s nachts, meestal kwam ik zelfs wakker van de warmte, stel je voor zeg :).

Vrijdagavond was de laatste avond van Mara en de bitches, we zaten de hele avond in de yard voor onze moas, naar het einde toe met de gitaar erbij, zalig! Zaterdagmorgen was dan wel minder, dag zeggen is nooit leuk, maar we zien mekaar zeker terug :). Gisterenavond verzamelden we met de youthworkstudenten in het park, nog altijd super warm.. Daarna gingen we naar optreden van de band van één van hen kijken.. Toen we uit de pub gezet werden, omdat ie sloot om 3u30, was het al licht buiten.. Het wordt nu al nooit meer helemaal donker, best wel vreemd.