Een smerig niet werkend internet verstoorde donderdag m’n plan om opzoekwerk te doen voor m’n scriptie.. Nu, het was gewoon een algemene uitval van elektriciteit in m’n kamer door de haardroger die het ’s morgens had begeven.
Deze week was de week van de uittrede der erasmussers: We namen afscheid van een paar van onze vrienden die terug gingen naar Spanje (know that if you want to visit Spain some time, you’ll have a free place to sleep), België (“yes, we have to vote again in June :) and we don’t want to, stupid politicians.. But see you in Belgium!” Andere studenten lachten hier ook altijd graag met het feit dat G-Unit, Clotilde en wij Engels moesten spreken als we een normale conversatie wilden voeren: “Belgium, the country where people can’t understand each other”) of Hongarije.. Sad, sad, sad!!
Gisteren na de camp course hielp ik Mara (Roemeense studente) verhuizen naar mijn kamer en trok ze hier in, omdat ze gisteren uit haar appartement gezet werd. Niet omdat ze bad behaviour vertoonde :), maar omdat als je ook maar een paar dagen langer in je appartement wil blijven dan 30 april, je de volledige maand huur (zijnde 300 euro) moet betalen. De eerste twee weken van mei wonen we hier nu even met drie en dan vertrekt zij ook na het camp, samen met de bitches (Natalia en Klaudia). Uschi zal ook een week vroeger vertrekken dan gepland, en dan blijf ik alleen over.. Maar misschien niet helemaal alleen, er is een plan dat Marieke zou komen en ik heb al zitten denken dat ik anders als dat niet doorgaat wel een verlengd weekend naar Turku of Tampere zou gaan… We’ll see :).

Van op stage niet veel nieuws.. De social work studenten die daar zijn voor hun niet-stage geraken ferm gefrustreerd omdat ze niet veel kunnen doen en niks echt kunnen bijdragen en ze denken ook dat ze gehaat worden door de workers.. Misschien wordt dat ook wel mijn toestand vanaf na het camp, want dan zal al m’n opzoekwerk afgerond zijn en ik weet niet goed wat er daarna komt. Nu, gehaat zal ik wel niet direct worden denk ik :).. Ik kan misschien weer gaan crocheren ofzo dan :) (toch niet)! Nu, het is dan nog maar anderhalve week, dus ik zal het hoe dan ook wel overleven..
Maandag staat mijn eindevaluatie op het programma (zo vroeg omdat Tommi, mijn stagebegeleider van school dan in vaderschapsverlof gaat om voor z’n baby te zorgen), spannend spannend :)! Dinsdag zaten Seija en Tarja samen om me te bespreken, maar er werd daarna niks gelost.. Maar het zal wel in orde zijn vermoed ik, ik zou het wel al gemerkt hebben als ze me haatten :). Ik schreef net m’n zelfevaluatie, maar pffffoe, niet simpel!

Vandaag is in Finland traditioneel de dag dat iedereen in de parken gaat picknicken, maar wegens het shitty weer is er niet veel aan het gebeuren denk ik.. Gisterenavond gebeurde er wel vanalles :). Ik nam deel aan de “city patrol” van de jeugddienst.. 30 april is hier traditioneel de avond dat jongeren het park in trekken en zich mulle, maar écht mulledroenke drinken. En jongeren zijn geen 16-17 jarigen, maar er waren echt “kindjes” van 12-13 jaar soms.. Ik vormde een team samen met Pekka(jeugdwerker) en 2 andere stagiairs, vanaf 18u30 trokken we erop uit: “let’s hit the road!” We deden een walk van een uur, om te checken waar de jongeren aan het verzamelen waren om vervolgens naar het park te trekken. Als we er tegenkwamen, stopten we even, een praatje, meestal hadden ze al serieus wat binnen, wat soms wel hilarische praat opleverde.. Na de eerste pauze had een andere jeugdwerker al naar de politie moeten bellen omdat een meisje van 12 zo bezopen was dat ze niet meer op haar benen kon staan.. Dat is wel het rare van heel het gebeuren: we kijken, maar eigenlijk kunnen we niet veel doen. Bij vechters mogen we niet tussenbeide komen, als ze iets aan het afbreken zijn ook niet, want dat zijn taken van de politie. We hielden de jongeren in de gaten en als ze echt niet meer op hun benen konden staan, moest de politie gebeld worden. Die neemt ze dan mee, en dan moeten ze nadien nog een werkje maken over de gevolgen van alcohol ofzo.. Het was redelijk bizar soms, en ook echt zielig om zo’n jonge gastjes in zo’n toestand te zien.
Tegen middernacht was er een evaluation talk met alle teams, maar ik sneakte daarvoor weg samen met Annina omdat we zoooo kapot waren.. Met meer dan 10 km in de benen (soms aan slentertempo, soms stevig doorstappen) sleepten we ons naar huis.

En o ja, volgend weekend gaan we op weekend naar de summercottage van Sami, Finse vriend van Mara, Natalia en Klaudia, woehoew :)!