klaarheid in stage- en scriptieland, jiiiiha =)!

Het is dan uiteindelijk toch zover gekomen: ik heb een vaste stageplaats!
Dinsdagochtend begon ik in Saksala, en zal daar het grootste deel van mijn tijd doorbrengen. De youngsters (16-25 jaar)die naar daar komen zijn dus ofwel werkloos of hebben problemen om mee te draaien op school of hebben problemen gewoon. Ze worden in een workshop gestoken: metaalbewerking, houtbewerking, natuur, handwerk, knutselen,... en worden ook opgevolgd en begeleid door een youthworker. Het contract is niet van iedereen hetzelfde, ik babbelde gisteren met een jongen die vrijdag stopt en daar dan vijf maanden zal geweest zijn, anderen blijven langer of korter.. Ze worden ook betaald om daar te gaan werken.. Ik wou daar wel gaan werken, omdat ik daar wel een scriptieonderwerp in zag, meer dan in de jeugdhuizen. Voorlopig ga ik ook wel nog twee avonden per week werken in jeugdhuis Rantakylä, zo blijf ik ook into de jeugddienst en hun evenementen.

Ik ga m'n scriptie dus schrijven over iets dat gerelateerd is aan Saksala, rond activeren van jongeren, hoe dat hier verloopt in theorie en in de praktijk,.. Kreeg nu ook net mail van Bart, mijn stagebegeleider van Artevelde, dat het een goed plan is, dus ik laat m'n hersenen verder draaien daarrond =)!

Dinsdag draaide ik mee in de workshop handwerk, hélémaal mijn ding =)! 's Ochtends draaide ik samen met een jongen, die ik al kende van in Rantakylä en die ook zeer goed Engels kan spreken, een soort van stoffen draad in grote bollen. Met die draad weven ze dan, of nog beter: crocheren... Tijdens het draaien en het ontwarren van knopen in de draad kon ik hem vanalles vragen, vertelde hij wat hij deed voor hij naar Saksala kwam, wat hij wil doen hierna enzovoort. Very interesting, zeker voor mijn scriptie..
In de namiddag leerde ik dus crocheren, thaha =)! (mama, ik verwacht nu dat je trots bent: je dochter kan eindelijk crocheren, al jouw pogingen zijn dan toch niet voor niks geweest =)) Met de nodige frustraties af en toe werkte ik aan een zeer roze werkje, vooral het draaien als de rij ten einde was leverde de nodige frustraties op.. Nu, geen probleem als ik zat te vloeken, ze verstaan dat hier toch niet =), handy!
Gisteren stond ik in de keuken, daar werkt maar één jongen, en er is eigenlijk ook maar werk voor één persoon. Gevolg was dat we telkens veel te vroeg gedaan hadden met die taakjes, en dan maar zaten te schimmelen in de zetel.. Wel weer veel kunnen babbelen, deze jongeheer was duidelijk actiever dan de jongen waarmee ik dinsdag werkte =).
Vandaag was dan een early morning, want ik ging snowshoe-en met de workshop natuur. Om zes uur rolde ik uit m'n bed, om zeker op tijd te zijn, want het is ook 25 minuten wandelen naar Saksala.. Ik was duidelijk nog niet zo alert, want verdwaalde onderweg, waardoor ik dan nog een sprintje moest inleggen om op tijd te komen =). Twee jongens en Sammi, de workshopleader die veel weg heeft van een boskabouter, stonden me op te wachten. Auto in, onderweg nog even brandhout ophalen, en we vertrokken richting Anttola. We waren duidelijk te vroeg, dus nog tijd voor een morningcoffee in het plaatselijk tankstation.. Ik doe nog altijd niet mee aan koffie, dus ik deed dan maar een morningapple.
Mijn capaciteiten om snowshoes aan te doen, zijn toch duidelijk nog niet dat. Het was een heel gesukkel om die kinderen te helpen, ik kon toch één meisje haar schoenen aandoen, pfff =)! Als iedereen ingeklikt was, sticks had en een blok hout in z'n rugzak had, konden we vertrekken. Eerst gewoon over de hopen sneeuw aan de kant van de weg, ik vond het wel ok, dacht dat het hele tijd zo zou zijn.. En toen ging Sammi los het bos in, zonder padjes ofzo, hupla rechtdoor de verse sneeuw in =)! Heel de bende daarachter, sommigen gingen op bepaalde momenten echt gigantisch diep in de sneeuw, tot aan de knieën wegzakken was plotseling zeer normaal.. De groep werd dan in twee gesplitst: één deel mee met de twee jongens, een ander deel met Sammi en mezelf. Ik had de opdracht om als laatste te lopen en te zien dat iedereen mee was. De laatste van de groep was een meisje dat echt constant mega diep wegzakte, ik weet niet hoe die dat deed om heel de tijd zó weg te zakken. De juf zei dan tegen me dat ze geen sticks had willen nemen, en dat het dus haar eigen schuld was dat ze zo sukkelde, dat ze het maar moest weten. En waarom kinderen nooit iets kunnen aannemen van een ouder iemand als die zeggen dat het beter zo of zo gaat.. Ik dacht: ja madamtje, in België zeggen ze juste't zelste wi =).
We trokken over dichtgevroren meren die helemaal ondergesneeuwd zaten, echt machtig en vooral zeer schoon. Ik kreeg ineens gigantisch veel goesting in gistpannenkoeken van thuis =). Maar serieus, ik kom ooit nog eens in de zomer terug als alle sneeuw weg is en die meren gewoon meer zijn in plaats van witte woestijnvlakte, dat moet zoooo prachtig zijn!
En daar waren ze dan terug: dé sausages! De twee boys hadden een vuurtje gestookt en de worsten werden op de spiesen geprikt.. Nooit gedacht dat ik dit ging zeggen, maar ik ging een moord doen voor zo'n vuile worst, zoveel honger had ik! Dat moet dus veel honger geweest zijn =)! Toen we aan het eten waren zei de juf: "ow this is soooo good, the sausage". Ik dacht: jij bent een rasechte Fin =D!
De snowshoes werden afgeklopt en terug ingeladen, in een warme auto reden we terug naar Mikkeli. Mijn eerste snowshoe-ervaring zat erop, ongelofelijk vermoeiend maar echt wel de moeite. Morgen komt er nog één, want dan gaan we met heel Saksala op campday: snowshoe-en, mogelijkheid tot sauna en sneeuwrollen en zoveel meer.. Ongetwijfeld ook sausages..
Straks ga ik nog mee met Uschi gaan knutselen in Omega, organisatie die activiteiten organiseert voor migranten. Na dat ik zag wat zijn vorige week maakte met vilt ginder, heb ik daar ook wel zin in =)!