cultuurshock?!

Ik deed nu al twee avonden in het jeugdhuis waar Antti, mijn stagementor werkt. De naam vergeet ik constant: Kattilansilta.
Woensdag was er eerst die meeting in Starlight, jeugdhuis in het centrum, van daaruit stapten Niinu en ik naar het K-huis. Die avond was het open voor de 13-17 jarigen.. Er waren een 15tal gasten denk ik..
Er is een kamer met een pooltafel, een gemeenschappelijke ruimte met groot scherm waar ze guitar hero of andere Xbox toestanden kunnen spelen, een sportzaaltje, een knutsellokaal. Ik had op voorhand de waarschuwing gekregen van Tommi dat de jongeren zeer moeilijk toegankelijk kunnen zijn, dat ze ook geen Engels durven spreken in groep omdat ze bang zijn om af te gaan voor hun maten..

Die eerste avond viel het nog mee, deden er toch een paar een poging om twee zinnen te spreken. Gisterenavond kwam ik echt gek naar het einde toe.. Van 16u tot 18u was het jeugdhuis open voor de 'kleintjes'. Een 10tal kwamen om pool te spelen, Xbox te spelen, zich vol te steken met frisdrank en snoep die ze daar kunnen kopen.. We speelden ook hide and seek met zaklampen eens het buiten donker was. Maar die gasten spraken al helemaal geen Engels of beter, durfden het al helemaal niet.
Om 18u kwamen de oudere jongeren dan toe.. Er was een film voorzien, maar daar hadden ze dan toch geen zin in. Er waren twee meisjes die wel met me wilden praten, maar die konden/durfden geen Engels praten en dus moest Niinu heel de tijd vertalen. Haar Engels is ook niet zo fantastisch, dus dat viel stil na een tijdje.. Ik wist echt nt goed wat ik moest doen: moet ik es naar het poollokaal, me bij zetten in de zetel of in de keuken, es gaan kijken in het sportzaaltje,.. De jongeren zijn behoorlijk passief naar mijn gedacht en hun inspanningen om Engels te praten zijn echt beneden nul gezakt.. Ik had ook helemaal geen goesting om de politie uit te hangen en hun te zeggen dat ze Engels moeten spreken. Wel zei ik een paar keer als ze iets in het Fins zeiden tegen me "if you don't speak English, I can't understand you"..
Miia, de andere jeugdwerkster in het Khuis, sprak gisteren wel Engels in tegenstelling tot woensdagavond wat wel veel aangenamer was..
Waar ik het ook wel moeilijk mee heb is dat er daar precies niks gebeurt, die jongeren komen daar naartoe om niet thuis te moeten zijn. Om daar dan wat te hangen, mekaar op stang te jagen en passief te wezen..

Het is gevoel daar te zitten schimmelen is ook zeer vervelend. Toen ik gisterenavond thuiskwam hebben Uschi en ik een heel eind tegen mekaar zitten zagen over onze stage want zij heeft ook het schimmel-gevoel. Vorig jaar was onze stage vanaf dag één er keihard invliegen en geen vijf minuten tijd voor jezelf overdag, nu is het precies het tegenovergestelde..
Mijn uren vallen ook altijd 's avonds, meestal van 16-17u tot 21u, de vrijdag tot 24u, waardoor ik hier overdag ook zit te schimmelen.. Nu, dat laatste zal wel beteren eens ik een vast jeugdhuis heb en daar kan voor voorbereiden of als de scriptiegekte eraan komt, maar nu is het vervelend.

Ondertussen weet ik ook dat ik van't weekend een fiets mag gaan halen bij Tommi, waardoor ik niet meer alles te voet zal moeten doen. Naar het Khuis is het van hieruit een drie kwartier stappen. Ik kan je zeggen, als ik daar toekom zijn mn knieën bevroren =).. Gisteren was het behoorlijk fris, ik dacht iets van een -11. En dan moet ik ook niet meer met de prijzige bus terug naar huis (2,90 euro voor een ritje!), en kan ik ook eens tot de youthwork campus gaan.. Niks dan voordelen dus =)!